Die konsensus van Sola Netwerk gemeentes is dat die rol van leraar en ouderling slegs oop is vir geskikte mans. Die oortuiging is dat dit in ooreenstemming met die Skrif is.
Terselfdertyd bevestig ons ook dat vroue 'n baie belangrike plek in die bediening van ons kerke het – nie net, soos dit nog altyd die geval was, in areas soos sorg en gasvryheid nie, maar ook in terme van geestelike onderrig.
God het ons manlik en vroulik geskape, en roep ons om volgens ons geslagsidentiteit te leef, wat onafskeidbaar is van ons biologiese geslag wat by bevrugting bepaal word. Ons geslag kan nie verander of hersaamgestel word nie.
Voordat die Bybelse gegewens oor die kwessie van vroue in die bediening ondersoek word, is dit noodsaaklik dat ons die gelykheid van mans en vroue in skepping en verlossing bevestig. Beide mans en vroue is na die beeld van God geskape (Genesis 1:26-27).
Beide ontvang die Heilige Gees en is erfgename saam met Christus. Ons is almal een in Christus Jesus (Galasiërs 3:26-29). Vroue, sowel as mans, behoort aan die liggaam van Christus en hul diens en gawes is noodsaaklik vir die behoorlike funksionering van die liggaam (1 Korintiërs 12:7). Binne hierdie konteks vind die bespreking oor die rol van vroue in die kerk plaas.
Met die skepping het God verklaar dat dit nie goed is vir die man om alleen te wees nie (Genesis 2:18). Mans en vroue moet in vennootskap saamwerk, beide in die gesin en die kerk. Daar is egter onderskeide in die rolle.
Die Bybeltekste wat direk oor die rolle van mans en vroue in Christelike bediening spreek, het baie aandag gekry oor die afgelope paar jaar. Ons is oortuig dat, alhoewel sommige besonderhede bespreek kan word, die kern van hierdie gedeeltes duidelik is:
Timoteus was opdrag gegee om orde te bring in die disfunksionele Efese-kerk (1 Tim 3:14-15). Daar was probleme binne die leierskap van die kerk (bv. 1 Tim 5:19-20), en ’n sleutel-aspek van Timoteus se rol was om seker te maak dat die kerk in Efese geskikte ouderlinge het (1 Tim 3:1-7).
Die kwalifikasies veronderstel dat die ouderlinge mans sal wees (1 Tim 3:2). Dit behoort ons nie te verbaas nie, aangesien dit duidelik gemaak word in die onmiddellik voorafgaande konteks dat mans, en nie vroue nie, die gesaghebbende onderrig moes gee (1 Tim 2:11-15).
Op die eerste oogopslag lyk dit of daar 'n teenstrydigheid is tussen 1 Korintiërs 11:2-16, wat aanvaar dat vroue sal bid en profeteer, en 1 Korintiërs 14:33-35 wat beveel dat vroue stil moet wees in die kerksamekoms. Hoe hierdie spanning ook al opgelos word, dit is duidelik dat sekere beperkings op vroue geplaas word.
In 1 Korintiërs 11 herinner Paulus ons aan die onderlinge afhanklikheid van mans en vroue, maar maak dit ook duidelik dat gesagskwessies ter sprake is: die man is die hoof van die vrou. Die gedeelte in 1 Korintiërs 14 dui ook aan dat vroue nie dieselfde vryheid het om in die samekoms te spreek soos die begaafde mans nie.
Paulus baseer beide die verbod van 1 Timoteus 2, en sy opmerkings in 1 Korintiërs 11, op die skepping (1 Tim 2:13-14; 1 Kor 11:8-9). Hierdie bevele word dus nie deur kultuur of deur 'n spesifieke krisis in die kerk gedryf nie; hulle is eerder diep gewortel in wie ons kragtens God se skeppingsorde is.
Paulus se onderrig oor die huwelik het ook betrekking op hierdie saak. Daar is debat of die term "hoof" gesag impliseer, maar die bevel vir die vrou om onderdanig te wees, dui daarop dat dit wel die geval is.
Mans en vaders het die verantwoordelikheid vir die welsyn van hul gesinne en moet gesag op 'n liefdevolle manier uitoefen vir die geestelike en fisiese welsyn van hul vroue en kinders.
Wat ons in die Nuwe Testament sien, is, soos verwag sou word, 'n weerspieëling van patrone wat in die Ou Testament neergelê is. Leierskap en onderrig was gereserveer vir mans; priesters, profete en konings was mans. Daar was uitsonderings met betrekking tot profesie, maar dit is skaars. Onder die Ou Verbond, net soos onder die Nuwe Verbond, is vroue mede-werkers saam met die mans.
In die boek Spreuke sien ons dat beide die moeder en die vader betrokke moet wees in die onderrig en opleiding van die kinders, en die deugsame vrou in die laaste hoofstuk het 'n breë opdrag ten opsigte van diens.
Vroue, net soos mans, ontvang die seën van die Heilige Gees en is betrokke by die werk van die evangelie. Vroue is getuies van die opgestane Christus (bv. Matteus 28:1-10) en moet hierdie goeie nuus oordra. Baie van die evangelie-werkers wat Paulus in Romeine 16:1-23 noem, is vroue. Vroue word ingesluit in die opdrag dat ons almal mekaar in die liggaam van Christus moet onderrig (Kolossense 3:16).
Wanneer ons nadink oor die Bybelse gegewens, sien ons dat die primêre leiers en leraars in die kerk geskikte mans moet wees, wat nie diegene insluit wat as manlik voorgestel word deur geslagsverandering nie.
Onderrig moet egter nie beperk wees tot pastoor/onderrigter/ouderlinge nie. Alle Christene moet betrokke wees in die onderrig en bemoediging van mekaar. Dit sluit vroue in wat ander vroue moet leer (Titus 2:4) en wat moontlik betrokke kan wees by onderrig in ander forums. Hoe dit presies in praktyk uitgewerk word, mag van kerk tot kerk verskil.
Om die Skrif se verbod te ignoreer, is nie iets wat ons kan onderskryf nie, en ons kan ook nie oor die kwessie swyg nie. Gesonde toesig is noodsaaklik vir die welsyn van die kerke, en ons glo dat die Woord van God dit duidelik maak dat dit deur geskikte begaafde en gekwalifiseerde mans gedoen moet word.
Dit beteken dat gemeentes wat tot Sola Netwerk behoort nie vroulike leraars en ouderlinge moet hê nie. Gemeentes wat tot Sola Netwerk wil toetree moet die Netwerk se standpunt oor hierdie kwessie aanvaar.